Vanwege ons drietjes...

Zomaar even

... mijn allesjes.

Pyreneeën 2008

Nu we serieus aan het aftellen zijn naar het verlof, en aangezien we dit jaar niet echt weggaan, blikken we met heimwee terug op onze vakantie in de Franse Pyreneeën vorig jaar. En, euhm, na 10 maanden wordt het wel eens tijd dat daarvan wat foto's hier verschijnen. ;)

.

Een bergmeertje op een van onze vele lange wandelingen.

.
Poten en buik wat afkoelen in het koude water.

.
"Haast u, haast u, wij staan te wachten..."

.

Een van de ontelbare verwilderde "Chevaux de Mérens".

.

Flink wachten.

.

Warmpjes.

.

Stroompjes in het dal en koetjes op de achtergrond.

.

"Hoi baas, het is langs hier te doen!"

.
"Huh, waar is Robine?"

.
"Aha, daar is ze!"

.
Daar ergens links in de verte moeten we zijn.

.
Mooie meid op de uitkijk.

.

"Hallo baasje!"

.

Hasse kijkt graag naar het vogeltje; Bien daarentegen...

.

"Allez, haast u want we moeten nog helemaal naar daar boven!"

.

Nog een lange weg te gaan...

.
... naar de auto aan de rechterkant van het stuwmeer.

.

En ons dagelijkse uitzicht. :)

Lol, arme schapen :)

HD, ED & SD

Hasses officiële uitslagen van de KMSH voor heupen, ellebogen en schouders zijn binnen. HD-B/1, ED-0 en SD-0!

.

Fier op mijn Moppie!

Vrijdag (de 13de nota bene) hebben we eindelijk onze TAP (toelatingsproef voor agility) behaald! We hebben nog samen een lange weg te gaan voor we een echt team zullen zijn tussen de toestellen, maar hebben het brevet dan toch al achter de rug en de eerste stappen zijn gezet. Nog een poosje trainen en elkaar aftasten (en baasje aan haar conditie werken 8)) en de eerste wedstrijden mogen eraan komen...
.

Opperste concentratie....

.

en vooral veel speed!.

.

Fiere moppie!

Jaja, Hasse is trots op haar familie. ;)
Vorig weekend behaalde zus Em een knappe 4de plaats op haar allereerste agilitywedstrijd. Broer Gyhro verdiende een mooie 6de plaats op een obediencewedstrijd.
Datzelfde weekend kreeg mams Jay een sporttrofee van de gemeente Ranst voor haar behaalde zilveren medaille op de Beker van België agility 2008!
En dan dit weekend de kers op de taart: na maandenlang stilliggen, behaalde JayJay 3x!! goud op trial.

Proficiat allemaal, en dikke lebbers van jullie zus/dochter!

Slimme Moppie - deel 2

Dit weekend waren we niet thuis, dus niet kunnen voortoefenen. ;) Vanavond zijn we er echter weer ingevlogen. Hasse nogal letterlijk - zo enthousiast dat mijn boeken in het rond vlogen. Ik heb na 3 clicks de stapel meteen maar een heel stuk hoger gemaakt en de stoel weggehaald om het wat moeilijker te maken. En meteen weer een poging gemaakt tot filmen. :)
.
De kwaliteit is jammer genoeg nog slechter dan die van het vorige filmpje, maar dat was de enige manier om de lichtinstellingen te veranderen zodat haar achterpoten dit keer wel zichtbaar zijn. Deze keer valt het echt goed op dat ze regelmatig met haar achterpoten al paradepasjes maakt nog voor ze tegen de stapel zit. Watch and see!
.

Slimme Moppie

Hasse laat meer en meer merken dat ze er geen flauw benul van heeft dat ze in het bezit is van een stel achterpoten, en dat je daar dus ook wat mee kunt doen :-). Vooral op de agility begint dit problemen te geven (latten trekken).
Onder het motto "beter laat dan nooit" zijn we dus begonnen met allerlei oefeningetjes en trucjes waarbij ze vooral haar achterpoten moet gebruiken, en deze niet enkel haar voorpoten laten volgen. Eentje daarvan is haar achterwaarts te leren haar achterpoten op een opstapje te zetten. Einddoel is een hele hoge stapel boeken (eigenlijk is het de bedoeling dat ze op haar voorpoten alleen kan lopen, maar ik weet niet of ik daar ooit toe ga komen 8)) achterwaarts te beklimmen, op de tast dus. Maar nu gaat het er me dus enkel om dat ze zich bewust wordt van die achterhand.
.
De eerste trainingssessie lag er maar 1 boek. Omdat mijn slimme Moppie het zó snel doorhad, heb ik de tweede sessie er maar meteen 2 boeken bovenop gedaan en een poging gedaan het te filmen. Jammer genoeg nogal donker en van slechte kwaliteit, maar de opzet is toch duidelijk denk ik. Als je goed kijkt, zie je ook hoe ze al gaat anticiperen door nog vóór ze de boeken voelt haar achterpoten toch al wat hoger begint op te heffen. Ze kan dus ook al een beetje "denken" met haar achterpoten, hihi..

De dames vereeuwigd

.

.

Dankjewel Inge!

Medische "keuring"

Hasse heeft een sportkeuring gehad en is kerngezond verklaard! Haar bespiering zat goed, mooi symmetrisch, en geen blokkages. Goedgekeurd om over de schapen en rond de toestellen te vliegen, hoewel ik het natuurlijk liever omgekeerd zou zien. ;)
Bientje was minder, zoals wel een beetje verwacht, agility is voorgoed gedaan nu want haar rug wil echt niet meer mee. Wandelingen zullen ook wat geminderd moeten worden, toch qua duur en spelen. Maar herding neem ik haar niet af, wat is nu Robine zonder schaapjes?

.
.

.

.

Bien blaast...

... geen kaarsjes uit, want dat mocht ze niet van me, te gevaarlijk. ;)
Maar omdat ze zo graag wou blazen, heb ik haar een nieuw trucje geleerd: belletjes blazen in het water. Daarmee heeft Robine weer maar eens bewezen dat je nooit te oud bent om iets nieuws te leren. :)
.
Bubbles!.
.
Geen aanrader om dit binnen te doen als je graag je vloer kraaknet houdt. ;)

Happy Bien-day!

Vandaag tel je 6 lentes.
Al voor je een jaar oud was, was ik ervan overtuigd dat je de 6 niet ging halen. Nu je me zo flink ongelijk hebt gegeven, mag je dat getal verdubbelen!
.
Dit weekend zal helemaal voor jou zijn, mieke muis. Morgen krijg je een konijnenkop en kippenvleugels te eten. Njammie!
Je boezemvriendje komt ook logeren, en we gaan het hele weekend wandelen.
En dan op naar de volgende 6!

Laat verslagje Luna's Surprise Party

28 september verzamelden vele Luna Talers, Luna Tale-vriendjes, Luna Tale-baasjes en Luna Tale-fans voor het feest van de eeuw: Luna blaast dit jaar 10 kaarsjes uit!.
De weergoden waren Luna Tale goedgezind en het werd een heerlijke dag boordevol activiteiten:

• om ter snelst zoveel mogelijk tennisballen apporteren uit een badje
• zaklopen
• alternatief agilityparcours
• om ter snelst naar het baasje lopen
• hindernissenparcours met een kruiwagen, knikker in lepel en eendjes vissen

De knappe jarige natuurlijk!.

.

Overtuigde winnaar van het apporteerspel!.

..

Hasse, afgeleid door de fotografe..

..

Biiiieeeen hiiiieeer!.

.
Voor alle foto's van die dag: http://s413.photobucket.com/albums/pp216/LunaTale/Surprise%20Party/?albumview=slideshow&direction=reverse.

17/10/1998

.
Beter laat dan nooit..
Raddek - ratje patatje, mokkabolletje, rattekop, mijn zwarte mannetje, ballengekje - een gelukkige 10de verjaardag! Je hebt een wandeling aan zee gekregen; daar achter je bal rennen - ook al houd je het niet lang meer vol en moet je daarna recupereren van de inspanning en stroefheid van je poten en rug - is en blijft je lang leven.. Doe er nog maar enkele jaren bij hè ventje!
.
Dikke knuffels en pootjes,
julie, Robine & Hasse

.
.
.

Familienieuws!

Dat er talent in de Luna Tale familie zit, wisten we al langer. Dat werd vorig weekend nog eens bewezen!
Zaterdag 20 september liep zusje Myrhha (Gentle Glow) haar debuuttrial in Nederland. De eerste run was een wat moeilijke start; bij de tweede run behaalden ze echter een eerste plaats met 83/100! Uiteindelijk behaalden Myrhha en Jethro zo een zesde plaats in het klassement.

De volgende dag was het de beurt aan suikertante Cute en mama Ejay.
Cute liep geweldig goed, bij beide runs, en behaalde dan ook een 1e plaats!
Jay liep beide runs ook super, en vooral snel ;p Dat leverde haar dan ook een 3e plaats op!

Proficiat allemaal!!

Toedeloe

Wij vertrekken vanavond met ons drietjes naar de Pyreneeën voor een week of twee. Wandelen in de bergen tot we er bij neervallen!

Tot later!.

Word je daar nu niet geweldig vrolijk van?

Mijn happy lachebekjes. :)

Wij wensen alle mensen en hondjes...

.
...een heerlijke vakantie toe!

Robientje

Ruim een week geleden stond mijn hart stil, hield de wereld drie dagen op met draaien, was ik jou bijna kwijt.Op het allerlaatste ogenblik, toen alle hoop verdwenen was besloot je van tóch niet over de rand te gaan, helemaal op zijn "Biens".Fysiek ben je er wel door nu. Vrijdag nog eens op controle voor je hart, maar de voorbije week hebben we ondervonden dat niet de rust je sterker maakte, integendeel. Je fleurde pas op bij activiteit: wandelen, met de bal spelen, een beetje trekspelletjes, ... Kortom, de nodige afleiding, uiteraard alles nog gerantsoeneerd. Zondagmorgen liet je zien dat je weer veel zin had in agility. Het waren maar drie korte, eenvoudige parcours maar je was zo happy.
Mentaal ga je wat op en af. Zaterdagavond en zondag ging het geweldig goed, zou geen mens geloven dat je leven een week daarvoor aan een zijden draadje bungelde. Dat "jouw" Chéke daar voor iets tussen zit, daar twijfel ik niet aan. ;)

Maar je hebt in ieder geval laten zien dat het kàn; dat je weer mijn dolle, dwaze meis kan zijn.
Zondagavond was je weer bangig, teruggetrokken, reageerde je vreemd, kon je niet veel verdragen, ... :( Gelukkig trek je, op de ogenblikken dat je angst het grootst is, nu wél naar mij toe, waar je vorige week dan ongeveer even bang was van mij.We gaan ook hier tegen vechten, lieve Bientje. Na de strijd die we vorig weekend gestreden hebben, gaan we ook dit overwinnen. Alle afleiding, alle liefde en knuffels die je nodig hebt, krijg je met hopen zodat je straks weer je normale* leventje kan verderzetten!



* Voor alle duidelijkheid: dat ziet er dus zo uit.

Positief nieuws

Bien is terug thuis en min of meer in orde!

Haar hart bleef veel te zwak, en gisterenmiddag gingen we terug naar de DA om een echo te nemen van het hart en een laatste redmiddel te proberen - haar hart bleef het immers niet lang meer trekken. De echo liet niets speciaal zien. Dus een injectie en hopen dat dat haar hart weer sterker zou maken. Een kwartier wachten, half uur wachten, geen resultaat. Uiteindelijk na een uur gaven we het op. Ze zou terug mee naar huis gaan, dat ik nog deftig afscheid kon nemen en dan stilletjes wachten tot ze de strijd opgaf.. Maar dat was natuurlijk buiten Robine Hood gerekend. 8) Zodra we haar van de behandeltafel getild hadden, legde ze zich neer, nam een speelhouding aan, en begon Hasse uit te dagen. Die ging daar natuurlijk gretig op in en zo hebben ze enkele minuten liggen spelen voor de DA en ik van verbazing en ongeloof weer konden spreken. Onmiddellijk weer haar hartslag gemeten: nog lang niet hoog genoeg, maar wel al tweemaal zo sterk als enkele minuten daarvoor!
Ik heb die b*tch gezworen dat ik, nadat ik haar doodgeknuffeld had, haar zou wurgen. Maar ach, dat zou ook maar zielig geweest zijn. ;)

Momenteel is haar hart nog niet helemaal wat het moet zijn, maar dat komt nog wel. (Of het mijne nu ooit nog helemaal in orde komt, is een andere vraag. 8/) Ze is nog erg schichtig en reageert niet helemaal normaal, maar dat is jammer genoeg wel "normaal" na elf uur lang van de ene in de andere epilepsieaanval gezeten te hebben. Tijd heelt alle wondes..

Bedankt voor de steun en de vele duimen, het heeft duidelijk geholpen!

Robine - update

Iedereen erg bedankt voor de lieve berichtjes en mailtjes. Antwoorden volgen zo snel mogelijk.

Robine is er nog en is ondertussen thuis, sinds zondagmiddag. Goed gaat het niet - ze is wel aanvalvrij maar haar hart slaat erg zwak. Verder is ze bang, van Hasse, van mij, van elke beweging of geluid. Dat ze thuis is, is een bewuste keuze omdat de stress van een vreemde ruimte met een DA bij haar fataal zou kunnen zijn.
Zolang we haar hart niet terug krijgen zoals het zou moeten slaan, blijft het bang afwachten. Het lijkt alsof ze het vechten nu wel heeft opgegeven, maar ik hoop vurig dat dat de pessimist in mij is en dat ze enkel fysiek moe is..

Samen sterk, Robine

En telkens wanneer ik denk dat we het nu wel weer even gehad hebben met je fysieke perikelen, komt er wel een nieuwe terugslag. Een maand geleden spondylose vastgesteld, gelukkig nog niet té erg. Nu is het weer de epilepsie, opnieuw clustering. Hoe lang blijf je dit volhouden?

Ik wil je gewoon vanavond bij de DA kunnen ophalen, afgesproken? Dit weekend doen we het dan wat rustig aan, of je daar nu zin in hebt of niet. Maar daarna is het weer tijd voor je favoriete bezigheden: wandelen, achter je bal rennen, op eekhoorn- of muizekes-jacht gaan, agility, en niet te vergeten schapen drijven.

Na vanavond zal ik je geen "bomma" meer noemen. Je zit nog maar in de helft, hebt dus nog zeker vijf jaar te gaan. Gelukkig ben je geen kat want jouw negen levens zijn al làng verspeeld, de teller is daar al een heel eind voorbij. En vechten zul je verdorie!
Ik wil geen afscheid. Vandaag niet, morgen niet. Ik ben er niet klaar voor. Wie moet ik dan nog rosse noemen? Of moeke, pintje-wintje, robin hood (als je weer eens je kuren hebt), mieke muis? Wat moet ik in hemelsnaam zonder mijn uniek geval, mijn once-in-a-lifetime-woef?
Hasse is er ook niet klaar voor. Wat moet ze zonder haar zusje, zonder haar friendientje? Wie moet er haar dan domineren; van wie moet ze dan de bal afpakken, de oren proper lekken, de lippen en tanden poetsen? Wie moet ze dan nog drijven op wandeling?
En Chéke? Wat blijft er van hem over zonder zijn soulmate en partner-in-crime? Als er nu twee honden zijn met een unieke, speciale band zijn jullie twee het wel..

Zelf ben je ook niet gereed om te gaan. Ik heb vannacht heel even je blik gezien, tijdens een kort maar helder moment. Je ogen stonden strijdlustig, niet bereid om op te geven. Ieder schaap die naam waardig zou rechtsomkeer gemaakt hebben en zo snel mogelijk van je zijn weggespurt. En dat heeft me moed geven, moed om erin te geloven. Om zeker te zijn dat ik je straks gewoon kan gaan ophalen en je vannacht op je eigen vertrouwde kussen kan slapen, dichtbij Hasse. We gaan vechten, comprendo? Samen sterk..

.. en TV-luisteren

Robine was eigenlijk nog grappiger. Die blijft er altijd erg stoïcijns onder als er geblaf of dergelijke te horen is op tv of de computer. Het lijkt wel alsof ze het niet hoort. Zo ook nu. Hondengeblaf, geen reactie. Luid schapengemekker, geen reactie. Plots de handler die voortdurend de bevelen "lie down", "come bye" en "away" geeft, en dat heeft ze wél gehoord. En alle zoveel minuten zich wegdraaien, naar mij kijken en piepen, alsof ze wou zeggen: "Hè baasje, ik wil ook graag?".

Tv-kijken

Naar een filmpje aan het kijken van Derek Scrimgeour die met een van zijn honden aan het trainen is. Hasse had geblaf gehoord, en opeens beweging op het scherm gezien!

Waterpret op linkeroever

Hasse is een krak in "watervlug" zijn, letterlijk én figuurlijk!

Hassje

Bientje

Hasses herdingstijl

Met dank aan de cameravrouw van dienst. ;)

Mijn...

.. moppie, mijn springkonijn, mijn steltlopertje, mijn onnozel wicht, mijn knuffelbeer, mijn varkje, mijn fletskont, mijn trezebees, ... kortom mijn allerliefste Hassertje wordt morgen 1 jaar oud!

Niet te geloven hoe snel dat jaar voorbij is gevlogen...
Van de dag dat ik dat verlossende telefoontje kreeg met het onwaarschijnlijke nieuws dat ik er nog net bijzat voor een pup; naar de wekelijkse puppybezoeken en dat eentje dat om de een of andere reden vanaf dag 1 al mijn favo pup was..
Van het heuglijke nieuws zo'n zes weken later dat ik nog méér geluk had en mijn favo pup ook de mijne zou zijn; naar twee weken later toen ik mijn Hasse eindelijk in mijn armen kon sluiten..
Van mijn postnatale depressie de eerste dagen :), schrik dat ik alles ging verkeerd doen, dat ik voor de verkeerde pup gevallen was, ... naar een band die na enkele dagen al behoorlijk sterk was en tot op de dag van vandaag is blijven groeien - en niet meer stuk kan..
Van de voorzichtige kennismaking met haar nieuwe huisgenootje Robientje; naar het 8-poten-op-1-buik syndroom..
Van de eerste kennismaking met balletjes en water; naar een volleerde ballenvangster en zwemkampioene..
Van voorzichtig aftasten bij de schapen (vooral veel tong-tasten bij de schapenmest ;) ) over racen en wolplukken; naar rustig en beheerst op 12-uur lopen..
Van gaatjes in baasjes vingers en blauwe plekken op haar armen; naar urenlang liggen kroelen bovenòp baasje..

Tania & Sabine, Jay & Chap, suikertante Cute en niet te vergeten het begin van alles, oma Luna: bedankt voor mijn fantastische meid!

Hasje-lief bedankt voor het voorbije jaar en dat er zo nog véél mogen volgen!

Rust zacht, nonkel Hegges

C'Hegges, nestbroer van Cute, is op 23/05/2008 naar de regenboogbrug vertrokken. :( Véél te vroeg met zijn vijf lentes, en geheel onverwacht.

Veel sterkte aan zijn baasjes, fokkers en supporters.

Rust zacht, knappe Hegges.

He is my other eyes that can see above the clouds; my other ears that can reach out to the sea...
He has taught me the meaning of devotion. With him, I know a secret comfort and a private peace...
His presence by my side is protection against my fears of dark and unknown things.
He has promised to wait for me... whenever... wherever... in case I need him.
And I expect I will, as I always have. He is my dog...

Beker van België, 10/05/2008

Sabine heeft gisteren op de Beker van België héél goed gelopen met Hasses knappe mams..

JayJay ging meteen voor niet minder dan Zilver en wij zijn daarvan getuige geweest!

Hieronder een filmpje van deze prachtprestatie:

Hasse is geen klein beetje fier :) en hoopt ooit zelfs maar half in de voetsporen van haar mams te kunnen treden..